commovere

commovēre [CL] 1 to set in motion, shake, stir up. b (w. abstr. obj.) to provoke, arouse. quoties [Dominus] aere commoto manum quasi ad feriendum ‥ exerit Bede HE IV 3 p. 211; nullum potuit commōvĕre membrum Æthelwulf Abb. 246; 9‥ non ~ebitur, ne bið astered WW; ~it caput ac distorsit labrum More Ut. 71. b ex quo seditionem adversus novum regem ~erunt Lib. Eli. II 109; [temp. abbatis T., cessit 1197] remisit nobis ‥ querelam quam adversum nos de mensuratione terre ‥ ~ebat Meaux I 230; 1340 in aliis terris nostris nobis guerram ~it (Pat) W. Guisb. Cont. II 339; †aprimia [? l. apruna] ‥ ardorem ~ent Alph. 12. 2 to move (person), affect w. anger or other emotion. b (w. ad trans. or absol.) to incite, encourage (to). judex nimio furore commotus Bede HE I 7; commotus super casu amici sui G. Mon. IV 8; sic nos commovit tua stulta petitio, nec te / promovit H. Avr. Hugh 785; aliud quod mentem regiam ‥ satis potuit ~isse G. Hen. V 7. b ejus ad illicita ~ere tentavit animum V. Edm. Rich 1783D; semen raphani ~et ad vomitum Bacon IX 111; s1304 rex commotus ad pietatem Flor. Hist. III 120. 3 to bring before a judge. 1516 quod cancellarius ‥ faciat facere emendationes ‥ tam de clericis quam de laicis commotis coram eo de transgressione StatOx 333.

commovere

Saved

Recent