communalis
commūnālis, e, adj. [commune],
- belonging to the community: loca, Aggen. p. 41 Goes.
commūnālis, e (commune, s. commūnis), zur ganzen Gemeinde gehörig, Gemeinde-, loca, Gromat. vet. 48, 23; 55, 22 u.a.
hanc nostram concessionem ‥ fecimus nos communi consilio civitatis et ~i sigillo nostro confirmavimus
volo quod nulli invitentur ad ~es exequias meas et ad prandium, nisi duntaxat socii aule dePekwater-in et pauperes parochiani mei ad numerum xx
commūnālis, e (commune), de la communauté, communal : Grom. 48, 23.
CommunaleBoccacio.
Paries Communalis, in Charta ann. 1178. apud Ughellum tom. 7. pag. 410.
Aquæmoli Communales, in Chronico Farfensi apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 560.
Communalis, familiaris, amicus. :
PhilippusFerez François, tuit sommes Communal.
Mouskes:
GacesEt tout li bien sont Communels.
Brulés:
Villarduinus n. 100 :Mes trop parest Communaus.
Ensi furent mult Communel li Grieu et li François de totes choses, de merchandises et d'autres biens.Adde n. 123. et Perardum in Burgundicis pag. 488. a Vide Comminelli, et Communis.
Communalis, et vulgo
Communales Racanati descendunt, volentes corpus B. Gerii portare.Eadem, ut puto, notione in Inquisitione de juribus Curiæ regalis in Auseto, e Camera Computorum Provinciæ :
Anno Domini 1364. die 29. mensis Aug. 2. Indict. apud Ausetum existentes prædicti Domini Comissarii pro prædictis juribus Curiæ inquirendis, fecerunt ad ipsorum præsentiam venire magistros Petrum Salloni, Petrum Auberti Notarium, Giraudum Bonafossi Communialem, etc.Recensio eorumdem jurium ann. 1414 :
Bona hujusmodi appretiantur per Communales dicti loci.