commotio
commotio, a rousing, excitement, agitation, commotion
commōtĭo, ōnis, f. [commoveo], a moving, motion.
- I Lit. (only post-class.): vasorum, Pall. Oct. 14, 5: ventris, Cael. Aur. Acut. 1, 13; 2, 9: capitis, id. Tard. 1, 1, 41; Vulg. Psa. 43, 15.—
- II Trop., a rousing, exciting, agitation, commotion (cf. commoveo, II. B.) (class.): commotionem accipi volunt temporarium animi motum, sicut iram, pavorem, * Quint. 5, 10, 28: commotio suavis jucunditatis in corpore, Cic. Fin. 2, 4, 13: animi, id. Tusc. 3, 4, 8.—In plur.: animorum, Cic. Tusc. 4, 28, 61; and without animi, of the emotions or passions: temperantia moderatrix omnium commotionum, id. ib. 5, 14, 42; Lact. 6, 15, 9; 7, 10, 2.
commōtio, ōnis, f. (commoveo), die Bewegung, I) eig.: vasorum, Pallad. 11, 14, 5: ventris, Cael. Aur. acut. 1, 13: capitis, Cael. Aur. chron. 1, 1, 41 u. (als Zeichen des Hohns, Schütteln des K.) Vulg. psalm. 43, 15: manus, Vulg. Isai. 19, 16: quadrigarum, Vulg. Ierem. 47, 3: castrorum, das Abbrechen des L., der Aufbruch, Vulg. num. 4, 15. – II) übtr., das Erregtsein, die Erregung, Aufregung, c. iucunditatis suavis in corpore (als Definition v. ἡδονή), das durch ein wohltuendes Gefühl herbeigeführte E., Cic. de fin. 2, 13. – c. animi (des Gemütes), Cic.: Plur. commotiones animorum, Cic. Tusc. 4, 61, u. bl. commotiones, Cic. Tusc. 5, 42: commotiones sensuum nostrorum, Ambros. de Cain et Abel 2, 1. § 5 (vgl. § 4).
in ~one castrorum sancta illa ‥ propriis portabunt humeris [cf. ]Num. iv 15
apparebat [diabolus ] per inflationes quasdam et ~ones partium illarum quas possidebat
J. Astone ‥, qui ‥ in excusacionem sui erroris et ~onem populi contra archiepiscopum ‥ talem scripsit confessionem
accusator ‥ illum impetum et quandam ~onem animi affectionemque verbis ‥ amplificare debebit
rex ‥ conceptam ~onem refudit in Philippum
inter coquinarium et pitanciarium ‥ solebat apparere signum ~onis
fideles regni sui magnam ~onis et indignacionis materiam habuerunt
[rex ] vehementi ~one turbatus est
commōtĭō, ōnis, f. (commoveo), ¶ 1 action dʼagiter : Pall. 11, 4, 5 || commotion, mouvement imprimé, secousse : C. Aur. Acut. 2, 9 ; commotio terræ Vulg. Is. 24, 19, tremblement de terre ¶ 2 [fig.] émotion, ébranlement des sens, de lʼâme : commotio jucunditatis in corpore Cic. Fin. 2, 13, une impression de plaisir dans le corps ; commotiones animorum Cic. Tusc. 4, 61, les mouvements passionnés de lʼâme.
- 1. opwinding, emotie [animi];
- 2. (postklass.) beweging.
commōtiō ōnis, f
- commoveo, a rousing, excitement, agitation, commotion: suavis iucunditatis in corpore: animorum: temperantia moderatrix commotionum, of the passions.