comparator
compărātor, ōris, m. [2. comparo],
- a purchaser (late Lat.), Paul. Sen. 2, 17, 15; Cod. Th. 10, 33, 1; Inscr. Orell. 4168.
compărātor, ōris, m. [1. comparo],
- a comparer: litterarum, Julian. Epit. Nov. c. 44, § 177.
1. comparātor, ōris, m. (1. comparo), der Aufkäufer, Ankäufer, Käufer, Paul. sent. 2, 17, 14 (15). Corp. inscr. Lat. 5, 5927.
2. comparātor, ōris, f. (2. comparo), der Vergleicher, litterarum, Iulian. epit. nov. 44. § 177.
fratris ipsius dispensator et rerum necessariarum ~or exstiterat
bursarius sive alius vestium hujusmodi ~or
compărātŏr, ōris, m. , ¶ 1 acquéreur, acheteur : Ps. Paul. Sent. 2, 17, 15 ¶ 2 celui qui compare : Novell. Just. Epit. 44, 177.