comprobator
comprobator, an approver
comprŏbātor, ōris, m. [comprobo],
- an approver, Cic. Inv. 1, 28, 43.
comprobātor, ōris, m. (comprobo), der Anerkenner, auctoritatis eius et inventionis comprobatores atque aemuli, Cic. de inv. 1, 43.
comprŏbātŏr, ōris, m. (comprobo), approbateur : Cic. Inv. 1, 43.
comprobator , oris. m. et, v. comprobo
See an image
See an image
comprobātor ōris, m
- comprobo, an approver.