compromissum
compromissum, an agreement to abide by the award of an arbiter
comprōmissum, i, n.,
- a mutual promise to abide by the award of an arbiter, Cic. Rosc. Com. 4, 12; Cic. Verr. 2, 2, 27, § 66; id. Fam. 12, 30; Dig. 4, 8, 1 sq.—From
comprōmissum, ī, n. (compromitto), das gegenseitige Versprechen streitender Parteien, sich der Entscheidung eines selbstgewählten Schiedsrichters zu unterwerfen u. dessen Spruch anzuerkennen od. eine bestimmte, vorher beim Schiedsrichter niedergelegte Summe als Strafe zu verlieren, das Kompromiß (gerichtl. t.t.), poenis compromissisque interpositis, Cic.: quominus id facerent, compromisso et iureiurando impediri, Cic.: de hac pecunia, de his HS ICCC, de suarum tabularum fide compromissum facere, Cic.
comprōmissum, (14) ī, n. (compromitto), compromis : Cic. Verr. 2, 2, 66 ; compromissum facere Cic. Com. 12, faire un compromis ; ex compromisso Dig. 4, 8, 1, par compromis.
per Compromissumappellatur. Cum videlicet dissidentes invicem Electores, transferunt potestatem eligendi tribus vel pluribus, juramento plerumque astrictis, qui omnium vice eligant personam idoneam, et secundum formam Concilii Generalis. Hujusmodi electionis per Compromissum exemplum exstat apud Sidonium lib. 7. Epist. 9. in Gestis Innocentii III. PP. pag. 83. in Actis Joan. Majoris Episc. Andegav. tom. 10. Spicilegii Acheriani, etc. Vide Leges
Alfonsinas, seu
Partidas, part. 1. tit. 5. lege 20. et infra in voce Medianus.
comprōmissum ī, n
- compromitto, an agreement to abide by the award of an arbiter: facere: iudicium de compromisso facere.
COMPROMISSUM
COMPROMISSUM[JUDEX; RECEPTA ACTIO. ]
Compromissum
See iudex; actio.