cona
Merga, furca cum qua Cona segetis portatur. Merges, garba segetis, scilicet gononus, sive Cona, vel manipulus.
Habuit in eaHic(navi) decem et octo Conas allecum ad ipsos veraciter, ut idem Johannes asserit, pertinentes.
Conacadus est, Gall.
Cone. Vetus Gl. San-German. MS. n. 501 :
Tona. Vide Tunna.
Harmoniam cœli, solis lunæque labores, Quinque poli Conas, errantia sidera septem, Astrorum leges, etc.
Conacorrigit Valesius in Valesianis
Zona: quod Anonymus noster hausit a Virgilio, apud quem :
Quinque tenent cœlum Zonæ,sicut
Solis Lunæque laboreset
Errantia sidera.
Icona, Figura, Sacrum numisma
rosarioappensum. Hist. Dalphin. tom. 2. pag. 275. in Computo anni 1333. et seqq. :
Pro... duobus filis de paternostris de curallo et duobus filis de paternostris de vitro, et una Cona de plumbo, etc. unc. 1. taren.Ibid. pag. 279 :viii. gran.xviii.
Item, pro factura cujusdam Conæ de mandato Domini taren.Vide Icona.v.
Aubelin Bellijocensi pago ann. 1460 :
Item possidet de Confina Aymonis Bergerii de Romanense quoddam vierrum quod fuit alias Confinatum a Marguarita Claret.Hinc
Confinaet
Confinatuseodem redeunt, significantque novi domini possessionem, cujus
Confiniadeclarabantur ab antiquis tenentibus : hinc
Confina, vel
Confinatadicta est illa nova possessio.
Censiva, Censivatus, id est, sub
censivaseu censu annuo concessus : si asserta est lectio, rectius definiretur : Recognitio, Practicis nostris dicta
Titre nouvel, qua possessionis alicujus limites et servitia inde debita domino fundi declarantur.