conamen
conamen, an effort, exertion, struggle
cōnāmen, ĭnis, n. [conor],
- an effort, exertion, struggle (poet.): alarum, Lucr. 6, 836: eundi, id. 6, 326: magno conamine, Ov. M. 3, 60; cf. id. ib. 8, 366; id. F. 4, 325; Luc. 4, 287.—In plur.: conamina mortis, Ov. M. 10, 390; Lucr. 6, 1040.—
- II Concr., a support, prop: constitit (infans), adjutis aliquo conamine nervis, Ov. M. 15, 224.
cōnāmen, minis, n. (conor), I) der Ansatz = das Unterfangen, die Bemühung, der Versuch, Lucr., Ov. u.a. – II) meton., das Stützmittel, die Stütze, Ov. met. 15, 224.
praecepta Dei toto conamine mentis / conservare student
dicat Pelagius se suo ~ine salvari
~ine,mægene ‥, ~ina,angin
[diabolus ] quasi ~ine multo colligens se ‥ insiluit
expletis multis ~inibus
quo corruunt profundius, eo ipso multo virtutum †conanime [l. ~ine ] resurgunt fortius
tale [productivum ] principium producit toto ~ine et secundum omnem gradum actualitatis sue
supplens conamen, domui dispone juvamen(
cōnāmĕn, (14) ĭnis, n. (conor), élan, effort : conamen sumit eundi Lucr. 6, 325, il prend lʼélan pour partir || [fig.] appui : Ov. M. 15, 224.
- 1. poging; (krachts)inspanning, moeite;
- 2. (Ov.) steun, stut.
cōnāmen inis, n
- conor, an effort, exertion, struggle: magno conamine, O.: sumpto positā conamine ab hastā, O.: conamina mortis, attempts at suicide, O.—A support, prop: adiutis aliquo conamine nervis, O.