conamentum
cōnāmentum, i, n. [conamen],
- an instrument for uprooting a plant, Plin. 19, 2, 7, § 27.
cōnāmentum, ī, n. (conamen), ein Hebewerkzeug zum Herausgraben einer Pflanze, der Knebel, conamenta ossea iligneave, Plin. 19, 27.
cōnāmentum, ī, n. , instrument pour arracher : Plin. 19, 27.