concarnatio
concarnātĭo, ōnis, f. [concarno],
- a uniting with flesh, incarnation, Tert. Mon. 9 fin.
concarnātio, ōnis, f. (concarno), a) die fleischliche Verbindung, Tert. monog. 9 extr. – b) die Fleischwerdung Christi, Cypr. test. 2, 2 lemm.
concarnātĭō, ōnis, f. , ¶ 1 commerce charnel : Tert. Mon. 9 ¶ 2 incarnation : Cypr. Testim. 2, 2.