About
Menu

concausare

concausare 1 (?) to litigate. omnes cause vera consilii ratione discutiende sunt a judicibus ‥; et, licet sanum ubique consilium in sue majestatis luce viguerit, pro modo tamen †~antium [v. l.: †camentium] informari lepida moralitate non nocuit (Leg. Hen. 3. 1) GAS 547. 2 to cause concomitantly. [substantie eterne operatio] una est propter productionem, et hec est duplex: aut propter productionem in se et sic causare, aut in altero et sic ~are Bacon VII 26; omne causatum ex aliqua causa intrinseca habet eciam aliam intrinsecam ~antem Duns Prim. Princ. ii 21 p. 636; inter causam secundam et omne ejus causatum Deus naturaliter mediat, ipsum immediatius ~ando Bradw. CD 166c; nunc video ‥ quod volicio eterna eternaliter est causata ab effectu solum ‥ temporaliter existente et per consequens non amplius ~ante Wycl. Dom. Div. 161; [ordinacio eterna] habet esse intelligibile sui ordinati eternaliter ~ans cum hoc quod ordinatum solum habet existenciam temporalem Id. Ver. III 202; c1415 vestre suportacionis ~ante presidio FormOx 434; s1458 rex ‥ reduxit ‥ in memoriam ‥ discordiam ‥ que nuper orta fuerat inter suos dominos occasione illius belli ‥, quantaque mala ‥ ~aret si non extingueretur Reg. Whet. I 296.

Saved

Recent