conduma
condŭma, æ, f. (cum, domus ?), maison avec ses dépendances : S. Greg. Ep. 9, 14 ; 11, 20.
Cosduma, Præstatio, quæ ex consuetudine pensitatur. Charta ann. 1069. inter Probat. tom. 1. Hist. Lothar. col. 464 :
Molendinum infra curtim cum banno,... cum Condumis et curvadis et vineis indominicatis.