condus
condus, i, m. [condo],
- one who lays up (provisions), opp. promus, Plaut. Ps. 2, 2, 14 (607).
condus, ī, m. (condo), der Aufheber; dah. condus promus, der die Speisen aufbewahrt u. herausgibt, der Haushofmeister, Plaut. Pseud. 608: u. so condus promusque, Auson. epist. 22, 20.
a coppe , ciphus, ~us, guttus, cantarus
condus, ī, m. (condo), qui serre les provisions, dépensier : Pl. Ps. 608.
Scyphus, patera, poculum unde bibitur. Ita Gloss. Arabico-Lat. Papias, et Joan. de Janua.