congialis
congĭālis, e, adj. [congius],
- holding a congius (very rare): fidelia, * Plaut. Aul. 4, 2, 15 (622): situli, Vitr. 10, 4, 4.
congiālis, e (congius), einen congius enthaltend, -fassend, fidelia, Plaut. aul. 622: situli aurei, Vitr. 10, 4, 4.
rownde , ~is, ‥ rotundus
congĭālis, (16) e (congius), qui contient un conge : Pl. Aul. 622.