congermanus
con-germānus, a, um,
- adj., grown together with, united with, Varr. ap. Non. p. 90, 20.
con-germānus, a, um, s. congermānitās.
Post Froylanis interitumEadem verba habet Sampirus Episcopus Astoricensis. Alius Scriptor ejusdem ævi :Congermanus ejus in primo gradu Aurelius, filius Froylani fratris Adefonsi Magni successit in regnum.
Post Froilanis interitum, Confrater ejus successit in regnum.Ubi
Congermanus in primo gradu, est quod Hispani dicunt
primo hermano, Græci infimæ ætatis
Cousin germain. Proinde
Confrateridem sonat.
Comite Vaisaredo Congermano meo in Ripacurtia et in Pallaria.