contionor
contionor, to meet, convene, form an assembly
- To be convened or united in an assembly, to form an assembly: nunc illi vos, singuli universos contionantes timent, Liv. 39, 16, 4.— Far more freq.,
- II (Acc. to contio, II.) To deliver an oration before an assembly of the people, to harangue, address: Dionysius contionari ex turri altā solebat, Cic. Tusc. 5, 20, 59; cf.: superiore e loco contionari, id. ib. 1, 49, 117: pro tribunali, Tac. A. 1, 61 fin.: apud milites, Caes. B. C. 1, 7; Suet. Aug. 27: ad populum, id. ib. 84: de Caesare, id. ib. 85: adversus aliquem, Liv. 9, 18, 7; and entirely absol.: cum Lepidus contionaretur, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4; so Liv. 1, 28, 2; Quint. 1, 10, 27; 3, 11, 13; 7, 6, 3; Tac. A. 11, 7; id. H. 1, 31; Suet. Caes. 33, 55; id. Rhet. 6.—With acc.: haec velut contionanti Minucio circum fundebatur tribunorum multitudo, Liv. 22, 14, 15.—Once with the acc. and inf. (cf. the foll.): C. Cato contionatus est, comitia haberi non siturum, etc., declared before the people, Cic. Q. Fr. 2, 4, 6. —
- B In gen., to say publicly, publish, make known, declare (very rare): caterva tota clarissimā concentione .. contionata est: huic vitae tuae, etc., Cic. Sest. 55, 118; id. Tusc. 1, 49, 117: idem hoc futurum, etiam Sibylla contionata est, Lact. 4, 18, p. 292 Bip.
- 1. voor de volksvergadering of de vergadering v. soldaten een toespraak houden, in het openbaar spreken [ad populum; apud milites]; ➤ contionatus signa constituit na zijn redevoering;
- 2. (m. acc. neutr. v.e. pron.; aci.) voor de volksvergadering verkondigen of toelichten;
- 3. vergaderen, in vergadering zijn;
- 4. (eccl.) prediken.
- contio, to meet, convene, form an assembly: singuli universos contionantes timent, L.— To make a speech, deliver an oration, harangue, address, declaim: ex turri: cum es nudus contionatus: apud milites, Cs.: haec velut contionans, L.: caterva contionata est, ‘huic,’etc., declaimed: contionatus est, non siturum, etc., declared before the people.
-
…maiorum eius amplitudo postulabat, sententiam tamquam obsidem perpetuae in rem publicam voluntatis. intellectum est quid interesset inter levitatem contionatorum et animum vere popularem saluti populi consulentem. video de istis qui se popularis haberi volunt abesse non neminem ,…
Cicero, in Catilinam
-
…; cum riseritis impudentiam hominis, tum a me de tota contione audietis. de religionibus sacris et caerimoniis est contionatus, patres conscripti, Clodius Publius, inquam, Clodius sacra et religiones neglegi violari pollui questus est non mirum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…consulem post Lupercalia debuistis putare quo enim ille die, populo Romano inspectante, nudus, unctus, ebrius est contionatus et id egit ut conlegae diadema imponeret, eo die se non modo consulatu sed etiam libertate abdicavit. esset…
Cicero, Philippicae
-
…incommodum consolantur cotidianae damnationes inimicorum, in quibus me perlibente Sevius adlisus est, ceteri conciduntur. C. Cato contionatus est comitia haberi non siturum si sibi cum populo dies agendi essent exempti. Appius a Caesare nondum redierat .…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…exspecto enim eloquentiam. disertissimum cognovi avum tuum, at te etiam apertiorem in dicendo. ille numquam nudus est contionatus tuum hominis simplicis pectus vidimus. respondebisne ad haec, aut omnino hiscere audebis ecquid reperies ex tam longa oratione…
Cicero, Philippicae
-
…, eum ipsum, cum forem cubiculi clauserat, detorquebat. idemque cum in communibus suggestis consistere non auderet, contionari ex turri alta solebat. atque is cum pila ludere vellet studiose enim id factitabat tunicamque poneret, adulescentulo ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…fuisse cum gloria. Quae cum ita sint, magna tamen eloquentia est utendum atque ita velut superiore e loco contionandum, ut homines mortem vel optare incipiant vel certe timere desistant nam si supremus ille dies non extinctionem, sed…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…me. quam ob rem id quidem sic susceptum est mihi ut nihil sim habiturus antiquius. L. Antonium contionatum esse cognovi tuis litteris et aliis sordide ; sed id quale fuerit nescio ; nihil enim scripti. de Menedemo…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, in quibus hortatur me ut senatu scribam me et exercitum in potestate eius futurum. quod, cum Lepidus contionaretur atque omnibus scriberet se consentire cum Antonio, maxime contrarium fuit ; nam quibus commeatibus invito illo per illius provinciam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…sedenti pepercerunt nam cum ageretur togata simulans, ut opinor, caterva tota clarissima concentione in ore impuri hominis imminens contionata est huic, Tite, tua po st principia atque e xitus vitio sae vitae sedebat exanimatus, et is…
Cicero, pro Sestio