About

Menu

convellere

convellere [CL] , to tear, lacerate. b to upheave. c to uproot (fig.), annul, overthrow. vomebam sanguinem, eo quod et interanea essent ruendo convulsa Bede HE V 6.  b convulsis maris ructibus ‥ tempestatum importunitas ingruebat Gir. EH I 36.  c c1160 ad ~endam pestiferam radicem simoniace pravitatis J. Sal. Ep. 69 (107); 1166 neque ‥ consuevit gravitas ‥ pontificis ‥ privilegiorum decreta †corivellere Canon. G. Sempr. f. 97; a1180 que in nostra geruntur presentia tali volumus firmitate roborari ne prudentius ordinata aliqua malignantium perversitate possint ~i G. Foliot Ep. 355; a1181 ne in posterum alicujus temeritate a sua valeant firmitate ~i Cart. Worc. 75; vim veritatis, quam nec humanae vires nec inferorum portae possunt ~ere [cf. Matth. xvi 18] Jewel Apol. 10.

Saved

Recent