convena
convĕna, ae, adj. comm. [convenio],
- coming together, meeting: ego, qui amantis unā inter se facerem convenas, Plaut. Mil. 2, 1, 61 (139): aquae, Amm.23, 3, 8; 23, 6, 57; Sol. 37: serpentes, id. 47: convenā undique multitudine, Amm.15, 5, 25.—Hence, subst. plur.: convĕnae, ārum, comm., a multitude collected together, assembled strangers, refugees, tramps, etc.: eodem convenae complures ex agro accessitavere, Cato ap. Gell. 18, 12, 7: Romulus pastores et convenas congregasse videtur, Cic. de Or. 1, 9, 37; Sall. H. 4, 61, 17 Dietsch; Plin. 5, 17, 15, § 73; Aur. Vict. Vir. Ill. 2: (Dionysius) quibusdam convenis et feris barbaris corporis custodiam committebat, Cic. Tusc. 5, 20, 58.—
- II As nom. prop.: Convĕnae, ārum, m., the mixed people, the Refugees, a community gathered by Pompey at the foot of the Pyrenees, on the Garumna, now St. Bertrand des Comminges, Plin. 4, 19, 33, § 108; cf. Hier. adv. Vigil. IV. p. 282.
convena, ae, c. (convenio), zusammenkommend, -treffend, sich zusammenfindend, qui amantes unā inter se facerem convenas, mache, daß das liebende Paar zusammenkommt, sich trifft Plaut.: c. undique multitudo, Amm.: serpentes c., Solin.: aquae c., zusammenfließend, sich vereinigend, Solin. – im Plur. subst. = zusammengelaufenes Volk, zusammengelaufene Fremdlinge, Romani convenae olim sine patria parentibus, Sall. fr.: maiores nostri, convenae pastoresque, Liv.: illa pastorum convenarumque plebs, transfuga ex suis populis, Liv.: pastores et convenas congregare, Cic.: eodem convenae complures ex agro accessitavere, Cato fr.
consul ‥ Cestrensis ‥, ~arum dispersam multitudinem congregans, nihil habet quod timeri debeat
Agnes de S. ‥ habuit ~am pullorum, inter quos unus casu cecidit in puteum aque
convĕna, (13) æ (convenio), ¶ 1 adjt, qui se rencontre, qui se réunit : amantes facere convenas Pl. Mil. 139, réunir des amants ¶ 2 subst. pl., convenæ, ārum, m. , étrangers venus de partout, fugitifs, aventuriers : Cic. de Or. 1, 37 ; Tusc. 5, 58.
Che viene cum altri. Glossar. Lat. Ital. MS.