conveniens
conveniens, agreeing, consistent, corresponding
Could not find convenientius in Logeion dictionaries.
convenientius Adverb: comparative, Adjective: neuter nominative singular comparative, Adjective: neuter accusative singular comparative, Adjective: neuter vocative singular comparative of conveniens
convĕnĭens, entis, Part. and P. a., from convenio.
conveniēns, entis, PAdi., nachaug. auch m. Compar. u. Superl. (convenio), zusammentreffend, I) eig., anschließend, passend, bene c. toga, Ov. art. am. 1, 514. – II) übtr., übereinkommend, zusammentreffend, übereintreffend, übereinstimmend, harmonierend, a) = entsprechend, passend, angemessen, zusagend, schicklich, m. cum u. Abl. od. m. inter se, zB. cum populi vultu c. dies, Ov.: ut quemadmodum in oratione constanti, sic in vita omnia apta sint inter se et convenientia, Cic.: minime inter se convenientes orationes, Liv.: motus inter se c., Lucr. – m. Dat., nihil in hac praeclara epistula scriptum ab Epicuro congruens et c. decretis eius, Cic.: c. hostia rebus suis, Cic.: oratio tempori conveniens, zeitgemäße, Liv.: maiora nec feminae c. negotia, Suet.: probus vultus et c. prudenti viro gestus, Sen.: Compar. (in der Vergleichung, m. Ang. des Verglichenen durch Abl.), quin hāc prudentiā illa imprudentia decori publico fuerit convenientior, Vell.: quid enim his, quae suprarettuli, facto Mucii convenientius? Val. Max. – nihil convenientius ducens quam necem avunculi vindicare, Suet.: u. Superl., disciplina convenientissima viris, Vell.: vox convenientissima conscientiae suae, Vell.: u. neutr. Plur. subst., reddere personae convenientia cuique, Hor.: sibi convenientia finge, Hor. – m. ad od. in u. Akk., nihil est enim tam naturae aptum, tam conveniens ad res vel secundas vel adversas, Cic. de amic. 17: ad formam tauri c. sonus, Ov. Ib. 436 (438): forma in illam c. amplitudinem, Vell. 2, 29, 2. – m. in u. Abl., gratulatio c. in ea victoria, Liv. 45, 19, 3. – im Zshg. absol., hunc tam superbum apparatum convenientes sequebantur contemptus hominum omnium, Liv.: oculi convenientes, ansprechende (?), Fronto de oratt. p. 159 N.: u. neutr. Plur. subst., recta et convenientia et constantia natura desiderat, Cic. – convenientius od. convenientissimum est m. folg. Acc. u. Infin., s. Plin. 34, 35; zugl. m. Dat., Plin. ep. 3, 18, 1; 10, 3 (20), 2. Plin. pan. 87, 1. – nihil convenientius ducens, quam m. folg. Infin., Suet. Aug. 10, 1. – b) bene c., gut harmonierend = im guten Vernehmen stehend, uxor bene c., Suet.: bene c. propinqui, Cic.: proximi cognatique optime c., Cic.
convĕnĭēns, (11) tis, part. de convenio || adjt , ¶ 1 qui est en bon accord, qui vit en bonne intelligence : bene convenientes propinqui Cic. Off. 1, 58, parents qui sʼentendent bien || [en parl. de choses] en harmonie : Off. 1, 144 ; 3, 35 ¶ 2 qui est dʼaccord avec, conforme à : nihil conveniens decretis ejus Cic. Fin. 2, 99, rien qui soit conforme à sa doctrine || [avec ad ] Cic. Læl. 17 || [avec in abl.] Liv. 45, 19, 3 || [avec cum ] Nigid. d. Gell. 19, 4, 4 ¶ 3 convenable, séant : nihil convenientius ducens quam... Suet. Aug. 10, 1, estimant que rien nʼétait plus séant que... || convenientissimus Plin. Min. Pan. 87, 1 ; Ep. 10, 3, 2.
- 1. overeenstemmend, harmoniërend, passend, geschikt (met, bij, voor: dat.; cum; ad); ➤ minime inter se convenientes orationes; oratio tempori ~ passend bij de situatie;
- 2. eensgezind, verenigd [propinqui];
- 3. (Ov.) passend, sluitend [toga bene ~].
conveniēns entis, adj.
- P. of convenio, agreeing, consistent, corresponding: hunc superbum habitum convenientes sequebantur contemptūs aures, etc., L.: recta et convenientia natura desiderat: sibi convenientia finge, H.: nihil decretis eius: omnia inter se.—Fig., fit, becoming, appropriate, suitable: Sit bene conveniens toga. O.: dies cum populi voltu, O.: oratio tempori, L.: Reddere personae convenientia cuique, H.: Venus annis nostris, O.: ad res secundas: gratulatioin eā victoriā, L.—Harmonious, well-disposed: propinqui optime.