conventum
conventum, an agreement, compact, contract, convention
conventum, i, n., v. convenio, P. a., 2.
conventum, ī, n. (convenio), die Übereinkunft, Abmachung, die Abrede, der Vertrag, conventa hominum, Cic.: dictorum conventorumque constantia, Cic.: potest accĭdere promissum aliquod et c., Cic.: erat conventum inter eos clandestinum, Gell.: facere promissa, stare conventis, Cic.: ex convento, Cornif. rhet. – verb. pactum, conventum, stipulatio, Cic.: pacti et conventi formula, Cic.: od. Plur. pacta, conventa, stipulationes, Cic.: pacti et conventi formula, Cic.: ex pacto et convento, Cic.: pacta conventaque, Sen.; vgl. Jordan Cic. Caecin. 51.
conventum, (14) ī, n. (convenio), convention, pacte, accord, traité : Cic. Off. 1, 32 ; 3, 95 ; Liv. 29, 24, 3.
conventum ī, n
- 1 conventus, an agreement, compact, contract, convention: stare conventis: testes-conventorum, L.: pacti et conventi formula: Conventum et pactum, a marriage contract and settlement, Iu.