About Report a problem

Menu

conversivus

conversivus 1 conversive, having power to transform. b (as sb. f., sc. virtus or potentia) conversive power. putredo accidit dentibus ‥ debilitate suorum ligamentorum, in quibus, cum deficit virtus ~a, corrumpitur nutrimentum Gilb. III 160v. 2; [argumentum] verum est de generatione ~a, non tamen de generatione mixti Bacon XI 249; s1284 [opiniones condemnate in naturali philosophia] ~a est generatio animalium sicut elementorum Ann. Osney 299; credunt Christi fideles ‥ quod †illi [l. ille] oraciones ‘hoc est corpus meum’ et ‘hic est sanguis meus’ sunt assertive et ~e et assercio sequitur modum conversionis (Tyss.) Ziz. 148; quod sermo Christi est efficaciter ~us in ore presbyteri Netter DAF II f. 118.  b gutta rosacea est infectio nasi ‥ ex sanguine colerico illic propter debilem ~am ipsius loci transmisso Gilb. III 156. 1; Johannicius ‥ ponit ‥ tertio generativam, id est ~am in naturam membri nutriti Ps.-Gros. Summa 469. 2 convertible, digestible. est ‥ quidam cibus pure nutrimentalis et facile ~us, et talis est nature conservativus Bart. Angl. VI 21.

Saved

Recent