converbero
converbero, to strike, beat
con-verbĕro, āvi, ātum, 1, v. a., to strike severely, to beat, bruise (post-Aug.).
- I Lit.: faciem, Plin. 13, 22, 43, § 126: os, Curt. 7, 2, 5.—
- II Trop.: vitia, to chastise, Sen. Ep. 121, 4; cf.id. Ira, 3, 20, 1.
con-verbero, āvī, ātum, āre, zerschlagen, faciem, Plin.: os suum, Curt.: caput (suum), Suet. – übtr., vitia, züchtigen, Sen. ep. 121, 4.
converbĕrō, (14) ātus, āre, tr., frapper avec violence : Plin. 13, 126 || [fig.] flageller, stigmatiser : Sen. Ep. 121, 4.
con-verberō āvī, ātus, āre,
- to strike, beat: os suum, Cu.