convinctio
con-vinctĭo, ōnis, f. [vincio], gram. t. t.,
- a connective particle, conjunction: veteres verba modo et nomina et convinctiones tradiderunt ... in convinctionibus complexus eorum esse judicaverunt; quas conjunctiones a plerisque dici scio, sed haec videtur ex συνδέσμῳ magis propria translatio, Quint. 1, 4, 18.
convinctio, ōnis, f. (*convincio) = σύνδεσμος, das Bindewort, die Konjunktion, Quint. 1, 4, 18 sq.
hic quae sint invisibilia ostendit et est ‘quoque’ completiva ~o
convīnctĭō, ōnis, f. (cum, vincio), conjonction [gramm.] : Quint. 1, 4, 18.