convictor
convictor, a table companion, messmate, familiar friend
convictor, ōris, m. [convivo],
- he who lives with one, a table companion, messmate, familiar friend, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 5; Hor. S. 1, 4, 96; 1, 6, 47; Plin. Ep. 2, 6, 4; Sen. Ep. 7, 5; id. Ira, 3, 8, 2; id. Lud. Mort. Claud. 14, 2; Suet. Vit.Hor.
convīctor, ōris, m. (convivo), der tägliche Gesellschafter, Tischgenosse, der Hausfreund, delicatus, Sen.: amici et convictores, Inscr.: uti alqo convictore, Hor.: alqo convictore cotidiano, Cic. fil. in Cic. ep.: convictorem esse alci, Hor.: convictores enim tunc, non libertos duco, Plin. ep.: sume tibi aliquid iuris apud me, tamquam convictor mihi fueris, August. fr.
~or, conviva,gebeor
usus est ~oribus viris religiosis
domini mei concivis et ~or
cum Hubertus victor miraculosus ad litus letus pervenisset, perrexerunt ei obviam et suis ~oribus omnes episcopi qui ibi erant cum militia et populo
si convincendi sint juratores per xxiiij, videndum erit quot juratores fuerint in assisa, ut quilibet ad minus duos habeat ~ores, et si plures habeat non nocet
convīctŏr, (13) ōris, m. (convivo), convive, compagnon de table : Cic. Fil. Fam. 16, 21, 5 ; Hor. S. 1, 4, 96 ; Plin. Min. Ep. 2, 6, 4.
Si autem reus se defendere non poterit,Convictor eum excecabit vel suspendet vel secundum judicium dampnabit. (Fondation de la Neuville aux Larris , an. 1207. mus. arch. dep. p. 104.)
convīctor ōris, m
- com-+VIV-, a table companion, messmate, familiar friend, H., C.