About
Menu

conviciari

conviciari [CL] , to rail, speak reproachfully. b (trans.) to reproach, revile; c s. pass.. quomodo alii evangelistae dicant latrones, qui crucifixi erant cum eo, ~iatos ei Bede Luke 618; 9‥ †~iebant, teoncwidedon WW; [Henricus I] eum [abbatem] deponendi causam accepit ‥ quod quendam mymum ejus sibi ~iantem turpiter de domo sua eiceret Lib. Eli. II 142; cujusmodi convicium vir ejus audiens ~iantem expulit a domo W. Cant. Mir. Thom. VI 74; s1255 rex iratus valde ~iabatur episcopo M. Par. Maj. V 526.  b docere et non ~iari ignorantes debemus Lanfr. Sermo 639B; qui quempiam fratrum injuste contristaverit aut ~iatus fuerit Cust. Westm. 265.  c ab aliis ~iatus non reconviciabatur H. Bos. Thom. IV 26 p. 429.

Saved

Recent