convivator
convivator, a host, entertainer, master of a feast
convīvātor, ōris, m. [convivor],
- he who gives an entertainment, the master of a feast (rare), * Hor. S. 2, 8, 73; Liv. 35, 49, 6; Sen. Ira, 3, 37, 3.
convīvātor, ōris, m. (convivor), der Ausrichter des Gastmahls, der Gastgeber, Hor. sat. 2, 8, 73. Liv. 35, 49, 6. Sen. de ira 3, 37, 4 (neben vocator).
gratia illorum ~orum omnes tam volentes quam nolentes retinet usque ad noctem
convīvātŏr, (15) ōris, m. (convivor), celui qui donne un repas, hôte, amphitryon : Hor. S. 2, 8, 73 ; Liv. 35, 49, 6.
convīvātor ōris, m
- convivor, a host, entertainer, master of a feast, H., L.