convocator
convocātor, ōris, (convoco) der Zusammenberufer, Augustin. serm. 95, 6.
convŏcātŏr, ōris, m. , celui qui invite à dîner : Aug. Serm. 95, 6.
convocandi, ubi id erat necessarium. Epitome Constitutionum Ecclesiæ Valentinæ tom. 4. Concil. Hispan. pag. 191 :
Si alicui fuerit capitulariter tradita possessio dignitatum, canonicatuum, aut præpositurarum Ecclesiæ, etiamsi postea in juribus suis succumbat, amittatve possessionem, nihilominus Scriba, Convocatores et Scholares et alii Ministri Ecclesiæ minime restituere teneantur id quod ratione sui præstiti officii in præfata possessione lucrati fuerunt et receperunt.