convivium

convīvium, iī, n.: a banquet, 1.638. (com- and vīvō)

con-vīvĭum, ii, n. [vivo]; lit.,

• a living together; hence, a meal in company, a social feast, entertainment, banquet (freq. and class.): bene majores nostri accubitionem epularem amicorum, quia vitae conjunctionem haberet, convivium nominarunt, melius quam Graeci, qui hoc idem tum compotationem tum concenationem vocant, Cic. Sen. 13, 45: domi agitare, Plaut. Mil. 2, 2, 10 (165): strategum te facio huic convivio, id. Stich. 5, 4, 20 (702): sublatum'st convivium, id. Men. 3, 1, 19 (464): Rhodium tangere in convivio, Ter. Eun. 420: suam egit semper vitam in otio, in conviviis, id. Ad. 863; 965; id. Hec. 93; Lucr. 4, 1131: dominum cum togā pullā (videre) ante convivium, Cic. Vat. 13, 31: ornare splendide convivium, id. Quint. 30, 93; id. Verr. 2, 4, 20, § 44; Cat. 47, 5; Verg. G. 1, 301: nos convivia cantamus, Hor. C. 1, 6, 17; id. Epod. 11, 8; id. Ep. 1, 5, 29; Prop. 4 (5), 6, 71; Tac. A. 3, 9; 15, 30.—
• II Concr., company at table, guests ( = convivae): nequitiam vinosa tuam convivia narrant, Ov. Am. 3, 1, 17; Sen. Tranq. 1, 8; Petr. 109, 5; Plin. 22, 23, 47, § 96; 28, 2, 5, § 27; Stat. S. 3, 1, 77.

convīvium, iī, n. (con u. vivo), das gesellige Zusammenleben = die Gesellschaft geladener Gäste (convivae), gew. mit einem gemeinsamen Mahle (cena, epulae) verbunden, die Tischgesellschaft, das Gastmahl, der Schmaus, I) eig.: circuli conviviaque, convivia et circuli, Liv. (s. Drak. Liv. 34, 61, 4): convivia, comissationes, cantus, symphoniae, Cic.: c. et comissationes, convivia comissationesque, Liv.: convivia et epulae, Gastgebot u. Tafel, Tac. – apparatus convivii, Eutr.: dominus convivii (der Veranstalter der G., der Gastgeber, Wirt), Gell.: conditores instructoresque convivii, Cic. – quasi aliquod Lapitharum aut Centaurorum c., Cic.: convivia magistratuum, Cic. – c. amplum, Suet.: c. nimis artum, Hor.: c. delicatum, Cic.: domesticum, Suet.: familiare, Suet. u. Gell.: frequens, Suet.: grande, Quint.: hesternum, Cic.: omnibus rebus instructum et paratum, Cic.: intempestivum, Curt.: iucundum et gratum, Cic.: lautum od. lautius, Plin. u. Suet.: luxuriosum, Quint.: moderatum atque honestum, Cic.: nocturnum, Cic.: plenum, Suet.: publicum, Cic.: convivia publica et privata, Plin.: c. pudicum et sobrium, Cic.: sollemne, Suet.: sumptuosum, Mart.: sumptuosius, Vopisc.: tempestivum, Cic. u. Suet.: sollemne et tempestivum, Curt.: turpe, Cic. – abducere alqam statim e convivio, Suet., extra convivium, Sen. rhet. – accipere alqm convivio, Cic.: accipere se mutuis conviviis, Auct. itin. Alex.: iam accubare in convivio, Nep.: adhibere alqm convivio od. in convivium, Caes. u. Cic.: agitare convivium sine talis domi, Plaut.: agitare hoc convivium vino et sermone suavi, Plaut.: agitare convivia et ampla et assidua, Suet.: antiquā ut consuetudine agitarem inter vos libere convivium, Ter.: agitare convivium regium conchis omnium generum etc., Fronto de fer. Als. 3. p. 224, 16 N.: convivium apparare opipare, Cic., de die, Curt., semel toto in anno, Mart.: arcessere alqam in convivium, Ter.: mihi carendum est conviviis, Cic.: celebrare convivium, s. celebro no. a, β: cenare pleno convivio, Sen. rhet.: comparare alci convivium, Val. Max.: comparare convivium magnifice et ornate, Cic.: concelebrare convivia et passim et tributim, Q. Cic.: deserere repente convivium, Suet.: dimittere convivium, Liv.: discedere de convivio, Cic.: ducere uxorem in convivium, Nep.: egredi ex convivio, Liv.: in convivio esse, Ter.: exornare parum scite convivium, Sall.: exstruitur magnifico apparatu convivium, Sen. rhet.: facere sumptuose lauta convivia, Catull.: convivia coetusque fieri vetabant, Val. Max.: habere convivium in foro, Sen. rhet., od. natali die suo, Plin.: habere inter se iucunda convivia, Iustin.: inire convivium publicum, Cic., idem convivium, Liv.: instruere convivium non sumptuose, Lact., od. barbarā opulentiā, Curt.: interesse in convivio, Cic.: invitare alqm ad convivium, Ambros.: mittere (aufheben) convivium, Liv.: ornare magnifice splendideque convivium, Cic.: ornare et apparare convivium, Cic.: parare convivium, Verg.: praebere convivia sumptuosiora, Vopisc.: producere convivium vario sermone ad multam noctem, Cic.: protrahere saepe cum alqo convivia in primam lucem, Cic.: reddere se convivio, Liv.: redire in convivium, Curt.: reducere alqm rursus in convivium (Ggstz. abducere alqm e triclinio in cubiculum), Suet.: relinquere convivium, Liv.: renuere nullum convivium, Cic.: rogare alqm ad convivium, Iustin.: solvere convivium, Liv.: sordet convivium inopiā, ist ärmlich, Favorin. fr.: subtrahere se convivio maturius propter metum, Val. Max.: trahere convivium tantā comitate, Plin. ep.: tollere convivium, Plaut.: post transacta convivia, Sen.: protinus eversae turbant convivia mensae, Ov.: venire in convivium, Cic.: versari in conviviis, Cic. – II) meton., die Tischgesellschaft = die Tischgäste, Gäste (convivae), nequitiam vinosa tuam convivia narrant, Ov.: tota convivia interemere (fungi suilli), Plin.: c. nuptiale, die Hochzeitsgäste, Apul. u. Amm. – ➳ Cic. Vat. 31. Hor. ep. 1, 5, 29. Prop. 4, 6, 71. Tac. ann. 3, 9 u. 15, 30 gehören bei richtiger Erklärung zu no. I.

convivium [CL], †~ia , feast, banquet; b (fig.). c (obligatory) provision of feast (cf.VCH Suss I 383). convivia larga puellae / diliciasque ferunt epuli Aldh. VirgV 1149; ut ad regis ~ium vocaretur Bede HE III 5; 749 (12c) ut munuscula ab aecclesiis in saeculare ~ium regis ‥ a subditis minime exigantur CS 178 (cf. (v. c infra)); 813 (17c) congregare †~ias [? l. ~as] ad bibendum seu etiam vescendum CS 342; 8‥ †~ie ejus, hiora gebiorscipes WW; non licet habere ~ium [AS: ne man ne mot drincan ne etan] in ecclesia Dei Ælf. Ep. 3. 24; GAS 602 (v. conventiculum 1a); rex ~ii [master of ceremonies] ‥ anulum sponsalitium digito extento statue ‥ composuit W. Malm. GR II 205; J. Sal. Pol. 403D (v. coepulatio); non puto urbem esse in qua sint probabiliores consuetudines ‥ in hospitibus suscipiendis, ‥ ~iis ornandis, convivis hilarandis W. Fitzst. Thom. prol. 12; 1266 venit ad domum cujusdam Thome et ibi comedit ad ~ium ipsius Thome IMisc 13/21; 1347 in ~io facto vicario et capellanis ecclesie S. Oswaldi Ac. Durh. 119; 1353 si nupcie facte fuerint in dicto manerio preposito non invitato ad †communium [l. convivium] seu ad comestum (Cust. Bradford, Som) SelCReq 127; 1586 nulla cum secularibus ‥ †communia [? l. convivia] sive prandia in locis fratrum permissa sunt instrui Scot. Grey Friars II 179.  b quatenus acciperent sacrorum dulcia noctu / fercula librorum et sancti convivia verbi Aldh. VirgV 2033.  c 781 (11c) nec non et trium annorum ad se pertinentes pastiones, id est vj †convinia [Conc. HS 438: convivia], libenter concedendo largitus est CS 241; castrum Harundel ‥ reddebat de quodam molino xl s. et de iij ~iis xx s. et de uno pasticio xx s. DB I 23; 1202 an deberet ei facere servitium decime partis feodi j militis et preterea j ~ium per annum ad summonitionem suam Fines Suss 79; 1283 ~ia Walensium valent per annum lxij s; potura satellitum valet per annum xxij li. IPM (Carm) 35/4 r. 14.

convīvĭum, (8) ĭī, n. (cum, vivo), ¶ 1 repas, festin : Cic. CM 45 ; Pl. Men. 464 ¶ 2 réunion de convives : *Petr. 109, 5 ; Sen. Tranq. 1, 8.

convivium , ii. n.
酒席。筵席。賓筵。Parare convivium 設席。擺席。Interimere tota convivia 盡殺赴席之客。

Suggest a Translation
See an image

convīvium ī, n

• com-+VIV-, a meal in company, social feast, entertainment, banquet: egit vitam in conviviis, T.: muliebria: ornare: in convivio saltare: Mutua convivia, V.: capilli propter convivia pexi, for company, Iu.—Guests at table: vinosa, O.

CONVIVIUM

CONVI´VIUM[SYMPOSIUM]

Convivium

(σύνδειπνον). See cena; symposium.