convolo
convolo, to fly together, come hastily together, run together
con-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. n., to fly or flock together; hence, to come hastily together, to run together.
- I Lit. (rare but class.): populus convolat, * Ter. Hec. 40: statim, Cic. Tusc. 3, 21, 50: causa, in quā furiae concitate tamquam ad funus rei publicae convolant, id. Sest. 51, 109: qui cunctā ex Italiā ad me revocandum convolaverunt, id. Dom. 22, 57: ad sellas consulum, Liv. 2, 28, 9: ad scholam, Cod. Th. 6, 27, 18.—
- II Trop. (late Lat.): ad secundum legatarium, Dig. 30, 33: ad secundas nuptias, Cod. Just. 5, 17, 9.
con-volo, āvī, ātum, āre, herbei-, heranfliegen, -eilen (v. mehreren), I) eig.: populus convolat, Ter.: statim c., Cic.: ex aliis alii partibus convolant, Cornif. rhet.: cuncta ex Italia ad alqm revocandum, Cic. – mit Angabe des term. ad quem = hinfliegen, -eilen, ad rostra, Cic.: ad sellas consulum, Liv.: in amplexum alcis, Cod. Theod. – II) übtr., eilends zu etw. schreiten, c. ad secundum legatum, Paul. dig.: c. ad secundas nuptias, Cod. Iust.: ad baptismum, Sulp. Sev.
convŏlō, (13) āvī, ātum, āre, intr., (voler) accourir ensemble : Cic. Sest. 109 ; Domo 57 ; Liv. 2, 28, 9 || [fig.] convolare ad secundas nuptias Cod. Just. 5, 17, 9, convoler en secondes noces ; ad secundum legatarium Dig. 30, 33, recourir au second légataire.
- 1. zich snel verzamelen, toesnellen; ➤ ad sellas consulum ~; populus convolat; furiae tamquam ad funus rei publicae convolant (Cic.);
- 2. (postklass.) zijn toevlucht nemen tot (m. ad).
con-volō āvī, ātus, āre,
- to fly together, come hastily together, run together: populus convolat, T.: ad rostra: ad sellas consulum, L.