cooperor
cŏ-ŏpĕror, ātus sum, 1,
- v. dep., to work with or together, combine, unite (late Lat.): praedicaverunt ubique, Domino coöperante, Vulg. Marc. 16, 20; Cassiod. Hist. Eccl. 9, 19.—
- II Transf., of things: quoniam fides coöperabatur operibus ejus, Vulg. Jac. 2, 22: diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, id. Rom. 8, 28.
co-operor, ātus sum, ārī, mitwirken, mitarbeiten, absol. od. m. Dat., Eccl.
cŏŏpĕror, ātus sum, ārī, intr., coopérer (abst ou avec datif) : Vulg. Marc. 16, 20 ; Cassiod. Hist. eccl. 9, 19.