cooperatio
cŏ-ŏpĕrātĭo, ōnis, f.,
- co-operation, Quint. Decl. 16 fin.; Cassiod. Complex. Tit. 1.
cooperātio, ōnis, f. (cooperor), die Mitwirkung, Ps. Quint. decl. 16 extr. u. Eccl.
nec me spes fefellit consilii nec societatis ~o retardavit
unigenitus Dei filius Jesus Christus a tota Trinitate communiter incarnatus, ex Maria semper virgine Spiritus Sancti ~one conceptus(
quam detestandum ‥ censebitur esse piaculum pestibus nefariis aut auctoritatis officio aut consilio ~onis sanctuarium Salvatoris aperire
quia ipse [papa ] sine ~one aliorum creatus est
nobis cordi fuit ambassiatores nostros ad tanti ~onem boni direxisse
exceptis tribus, expeditionum cura, pontium arcisve ~one
cŏŏpĕrātĭō, ōnis, f. , coopération, collaboration : Aug. Serm. 156, 12 ; Eccl.