cornutus
cornūtus, a, um, adj. [cornu],
- horned: animalia, Varr. R. R. 2, 7, 2: aries, Col. 7, 3, 4.—
- B Meton. (cf. cornu, I. B.): quadrupedes (i. e. elephanti), Varr. L. L. 7, § 39 Müll.: luna, Amm.14, 2, 2.—
- C Subst.:
- 1 cornūti, ōrum, m. (= tauri), bullocks, Att. ap. Non. p. 395, 24 (Trag. Rel. v. 494 Rib.).—
- 2 cornūtae, ārum, f., a kind of sea-fish. Plin. 32, 11, 53, § 145; Apic. 10, 3, § 454.—
- II Trop.: syllogismus, a horned syllogism, a sophistical conclusion, sophism, = ceratina, Hier. Ep. 69, n. 2; cf.: cornuta interrogatio, id. adv. Helvid. 16.
cornūtus, a, um (cornu), I) gehörnt, aries, Col. u. Vulg.: aves, Ov.: quadrupedes (= elephanti), Varro LL.: luna, Amm. – subst., a) cornūtī, ōrum, m. insbes. = Stiere, Acc. tr. 494 u. cornūtae, ārum, f., das Hornvieh, Varro r. r. 2, 7, 2 Keil. – b) cornūta, ae, f. der Hornfisch, Plin. 32, 145. Apic. 10, 454. – II) übtr.: syllogismus c. (= ceratina), der Hornschluß, ein sophistischer Trugschluß, Hieron. epist. 69, 2: u. so interrogatio c., Hieron. in Helvid. 16.
oves ‥ ~e et nulla parte corporis diminute(
deinde duo subsequentur sceptrum, quibus ~us draco ministrabit(
theologus sine bona logica asinus esset ~us
quando proceditur ad duellum ‥, judex habet providere de fustibus ~is cum targiis
caput suum cum sonitu ~o ad pontem Londoniensem ductum
barba Aaron ‥ ~a habet folia
cum palam patuit / crux cornuta clavusque claruit
rex [Hen. II ] ‥ inquit: “‥ copiam eorum que a te impetrata sunt privilegia ‥, appellata ‘~a’, ostende”; dicebant enim ea esse ‘~a’ propter mitre speciem et pontificalia ornamenta
si jus ecclesie nostre archiepiscopo abjurare voluerimus ‥, jam, si vellem, ~us incederem
cum hec belua nostra nondum ~a fuisset, sed ‥ adhuc tamen cornua sumendi spe tumesceret
idem est de episcopis ~is: quando levi tribulatione tanguntur, cornua sua retrahunt
quidam clericus ‥ pestem magnam animalium, precipue ~orum, que pecudes vel pecora appellamus, subsecuturam pronuntiabat; et addidit quasi jocose “utinam non hominum ~orum”, sc. episcoporum
nostri cornuti sunt consilio quasi muti / et, quia non tuti, nequeunt sermonibus uti(
nec fuit ullus ~us qui ‥ audebat tantis malis occurrere
sed, si quedam nobilis, / pulcra vel amabilis, / cum capite cornuto, / auro circumvoluto, / accedat ad judicium, / hec expedit negocium / ore suo muto(
mulier fatua, cristas in capite habens, coronis, cornibus, gemmis et crustulis aureis mitrata cedit; propter quod Babio in suis comediis de tali sic prophetatur, dicens: ‘~a capite, ut hedus ‥’
jam arta complexio et ~us ‥ imminet syllogismus
archidiaconus ‥ in consistorio Foliotum syllogismo ~o et quasi sub dilemmate ‥ constrinxit
argumentum istud ~um est, cujus vanitas et infirmitas per argumentum simile repellendum
abbas [R., ob. 1335 ] compulsus est se demonstrare ~um et gladium suum vibrare contra impietatis operarios
taurus ‥ / bino cornutus stauro [(gl.: i. de hominibus et argento et auro, qui cornua tauri dicuntur quia, sicut taurus defendit se ‥ cum cornibus suis, ita iste rex defendit se cum hominibus suis et auro et argento ]
tam graves erant eorum [(sc. Willelmi de Valencia et suorum ] excessus et ~a superbia quod nec sub ipsis minores vivere poterant nec cum ipsis pares conversari
quis ‥ duas tabulas ~amque faciem ‥, ut Moyses, advexit?
facies ejus, sicut Moisi, non apparuit ~a
ex consorcio sermonis Domini ~am gerere videbatur faciem
1 cornūtus, a, um (cornu), qui a des cornes : [bœufs] Acc. Tr. 494 ; Varro Men. 457 ; [chèvres] Col. Rust. 1 præf. 26 ; 7, 6, 4 ; cornutæ quadrupedes Varro L. 7, 39, les éléphants || [fig.] sophistique, captieux : Hier. Virg. 16 ; [en part.] (le syllogisme) cornu, c. ceratina : Hier. Ep. 69, 2.
- 1. gehoornd;
- 2. (Mel.) tweepuntig (v.d. bisschopsmijter).
Idemque servetur cum quis hæc convicia et opprobria, quæ majora sunt conjecerit, illum Sodomitam, Proditorem, Hæreticum, aut eo convicii genere, quod vulgus Cornutum, appellando.
de Blancfordepag. 80 :
Nostri Cornuti sunt consilio quasi muti, Et quia non tuti, nequeunt sermonibus uti ; Sunt quasi confusi, decreto legis abusi. Sic perit ecclesia, juris et ipsa via.
Ego Odo archidiaconus de Sancerio notum facio,... quod Stephanus Feneuns et Alardis ejus uxor... vendiderunt in perpetuum Arnulpho, quondam presbitero de Aziaco, quamdam vineam... pro xxij. libris Cellensium Cornutorum pacifice possidendam.Charta ann. 1327. in Reg. 66. Chartoph. reg. ch. 715 :
De dicto nostro regno extrahi fecerunt... decem sacos Parisiensium Cornutorum ponderantes nongentas marchas.Stat. ann. 1332. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 87. art. 12 :
Que nulles mittez doubles, Cornuz, esterlins, ne nulles autres monnoyes, faites hors de nostre royaume, n'aient nul cours, etc.Charta pro civit. Montisdomæ ann. 1348. in Reg. 199. ch. 342 :
Item quodVide in Moneta.dicti consules, habitatores et jurati dictæ villæ sint perpetuo quitti et immunes a præstatione denarii, vocati le Cornu, debiti nobis in Petragocinio.
Moniales... comatis criminibus, et Cornutis, scacatis et virgatis capuciolis non utantur.Vide supra Cornu 6.
Nonnulli etiam notarii adeo ignorantes et imperiti,... quod plerumque propter suam imperitiam instrumenta Cornuta et absque intellectu conficiunt.
de PerweisPseudo-Episcopus Leodiensis ann. 1405. electus : cujus etiam fautores fere
Cornutosvocat Cornelius
Zantflietin Chronico, apud Marten. tom. 5. Ampliss. Collect. col. 369. 380. 386. 387. 389. et 397.
Cornutushic nil aliud est nisi vox Saxoniæ inferioris
Kornut, Socius, a
Koren, Eligere et
Note, Socius, Germanis superioribus
Genosz, Socius electus ; sed jam olim in vituperium abiit, socium hominis pravi et deperditi denotans.
Kornoten.