correptor
correptor (conr-), ōris, m. [corripio],
- a reprover, censurer (cf. correptio, I. B.); the reading of some editions of Sen. Ira, 2, 10, 7, and 3, 36, 4, for which Haase has corrector, q. v.
correptor, ōris, m. (corripio), der Tadler, Schelter, Eccl.
sanctum [Cuthbertum ] verens offendere, qui fertur peccantium severus inprimis ~or esse
angelos ~ores malitie
~oris argumentum penitus ignoravit
si [rex ] severum haberet ~orem et fidelem ac potentem correctorem ‥, meruit ‥ reprehendi
de mensuris regis in regno constitutis qui sunt ~ores [v. l. conceptores ] et alias substituentes
correptŏr, ōris, m. (corripio), celui qui critique, censeur : Sen. Ira 2, 10, 7.