About

Menu

corregnare

corregnare (conr-) [LL] , to reign jointly; b (in Heaven); c (w. ref. to Rom. viii 17 or II Tim. ii 12). unxit Samuel Saulem et ~averunt xl annis R. Niger I 6; H. Bos. LM 1311 (v. Coaugustus); cum aliquamdiu prospere satis et feliciter ~assent Gir. TH III 7; s1308 indignatus est populus ‥ duos reges in uno regno, istum verbaliter, istum [P. Gaveston] realiter, ~are Ann. Paul. 259; s1460 [dux Ebor’] cicius ‥ vellet in perjurium incidere quam ‥ permittere regem bonum ‥ ulterius super suum populum ~are Reg. Whet. I 378.  b [Christus] conregnatque poli perpes in arce Patri Alcuin Carm. 117. 8; 956 (12c) ~andi fidem habentes gratia tui CS 969; conregnent ut ei per saecula cuncta beati Wulf. Swith. I 198; ad perficiendam Dei bonam voluntatem in homine, quem ad ~andum et congaudendum ipse praedestinaverat Osb. V. Dunst. 11; s1124 quatinus angelicis turmis conregnet in evum (Epitaph.) Torigni 109; 1337 eterno regi in celestibus ~are FormOx 97; 1445 ille vobis conferat graciam cum eo ~andi Bekynton I 260.  c si compatitur, consequenter et ~abit Ad. Scot Serm. 151C; 1188 speramus quod, si compatimur, et ~abimus Ep. Cant. 204; Gir. GE II 9 (v. compati 1a).

Saved

Recent