About
Menu

correptorius

correptorius [LL] , conveying reproof, reproachful. b (as sb. n.) instrument of chastisement, rod. irrisoriis, ~iis, comminatoriis digitorum notis intuentium oculos terebrantem Ad. Scot OP 491D.  b J. Sal. Hist. Pont. 3 (v. bosretum).

Saved

Recent