corrogo
corrogo, to bring together by entreaty, collect, drum up, obtain by soliciting
cor-rŏgo (conr-), āvi, ātum, 1,
- v. a., to bring together by entreaty, to bring together, collect (rare, but in good prose): suos necessarios ab atriis, Cic. Quint. 6, 25; so of personal objects, id. Phil. 3, 8, 20; Quint. 10, 1, 18; Plin. Ep. 2, 14, 9: auxilia ab sociis, Liv. 43, 9, 7: pecuniam ad necessarios sumptus, Caes. B. C. 3, 102: nummulos de nepotum donis, Cic. Verr. 2, 3, 79, § 184: vela cum antennis ex navibus, Liv. 33, 48, 5 al.
cor-rogo, āvī, ātum, āre (con u. rogo), zusammenholen, -bringen, -leihen, bes. bittweise, zusammenbitten, -betteln (s. Drak. Liv. 33, 48, 5), a) übh.: vela cum antennis ex navibus, Liv.: vasa, vestimenta, pueros, Cornif. rhet.: a vicinis carbunculos, Cornif. rhet.: auxilia ab sociis, Liv.: pecuniam ad necessarios sumptus, Caes.: nummulos de nepotum donis, Cic. – b) durch Einladung zusammenbitten, zusammenladen, auditores, Plin. ep.: suos necessarios ab atriis Liciniis et a faucibus macelli, Cic. – Partic. Perf. subst., corrogati, die Zusammengeladenen, -gebetenen, v. Zuhörern, Quint. u. Plin. ep.
corrŏgō, (13) (conr-), āvī, ātum, āre (cum, rogo), tr., ¶ 1 inviter ensemble, à la fois : Cic. Quinct. 25 ; Phil. 3, 20 ; corrogati auditores Quint. 10, 1, 18, auditeurs que lʼon a réunis à force dʼinstances ¶ 2 quêter partout, solliciter de partout : Cic. Verr. 2, 3, 184 ; Her. 4, 9 ; Cæs. C. 3, 102, 4.
- 1. bij elkaar bedelen [vestimenta; auxilia a sociis; pecuniam];
- 2. uitnodigen [auditores].
corrogō (conr-) āvī, ātus, āre
- com- + rogo, to bring together by entreaty, collect, drum up, obtain by soliciting: suos necessarios ab atriis: convenerunt conrogati: auxilia ab sociis, L.: vela cum antemnis ex navibus, L.