corrogatio
corrŏgātĭo (conr-), ōnis, f. [corrogo],
- a bringing together, Vulg. Ecclus. 32, 3.
corrogātio, ōnis, f. (corrogo), die zusammengeholte Versammlung, Vulg. Sirach 32, 3.
desiderans pleniorem expositionem super initium Johannis, querat opus nostrum ‥ quod nuncupavimus ‘~ones Promethei’
T. prior [cessit 1229 ] ‥ emit ‥ librum ‥ Alexandri Nequam, qui dicitur ~ones Promethei de partibus Veteris Testamenti et Novi
corrŏgātĭō, ōnis, f. , invitation de plusieurs personnes à la fois : Vulg. Eccl. 32, 3.