corroboramentum
corrōbŏrāmentum (conr-), i, n. [corroboro],
- a means of strengthening; trop.: exercitia et corroboramenta virtutis, Lact. 3, 12, 35.
corrōborāmentum, ī, n. (corroboro), das Kräftigungsmittel, Stählungsmittel, labores miseriaeque, quae sunt corroboramenta virtutis, Lact. 3, 12, 35.
[(quae ] ego admodum libens mee liberalitatis ~o tam bene confirmavi sicut ‥ prefatus rex [Eadwardus ] concesserat
corrōbŏrāmentum, ī, n. , ce qui fortifie : Lact. Inst. 3, 12, 35.
corroboraturseu confirmatur. Charta Gaudini de Bruismo pro fundatione Ungiaci inter Instrum. tom. 4. novæ. Gal. Christ. col. 85 :
Factum est hoc Corroboramentum anno ab Incarnatione Dominimcvi.