About
Menu

crebrescere

crebrescere [CL], crebrēre , to become frequent. b to become widely current or known. uxor ‥ per dies eadem molestia ~escente gravata est Bede HE IV 10; licet prelia abundent, ~escant seditiones et occisiones multiplicentur Ailr. Serm. 2. 221c; inter reliqua regni infortunia, que jam undique crebuerant Lib. Eli. III 47; to be ofte, crebere, crebescere CathA.  b virtutum rumor late crebrescit in orbem Aldh. VirgV 467; quamvis ‥ / ‥ pudicorum crebrescat vita per aevum Ib. 202; ~uit, †intonuit [l. innotuit] GlC C 892; coepit fama ‥ Christi ‥ paulatim ‥ ~escere Bede Sam. 558; 9‥ ~uit, mærsud WW; prenotate suspicionis fama ~escente Gir. EH II 23.

Saved

Recent