creber
creber, thick, close, pressed together, frequent, numerous, repeated
- I Thick, close, pressed together, frequent, numerous, repeated (very freq., and class.).
- A Of material subjects: lucus avius, Crebro salicto oppletus, Plaut. Aul. 4, 6, 9 (675); cf. silva, Lucr. 6, 135: crebris arboribus succisis omnes introitus erant praeclusi, Caes. B. G. 5, 9: rami, id. ib. 2, 17: (venae et arteriae) crebrae multaeque, toto corpore intextae, Cic. N. D. 2, 55, 138: funale, numerous torches, id. Sen. 13, 44: castella, Caes. B. G. 2, 30: creberrima aedificia, id. ib. 5, 12: ignes quam creberrimi, Sall. J. 106, 4; cf. id. ib. 98, 6: vigilias ponere, id. ib. 45, 2: tanto crebriores litterae nuntiique, Caes. B. G. 5, 45; cf. exploratores, id. ib. 6, 10: tam crebri ad terram decidebant quam pira, as thick as pears, Plaut. Poen. 2, 38 (486); cf. hostes, id. Am. 1, 1, 84 (236): crebri cecidere caelo lapides, Liv. 1, 31, 2; cf. sup., id. 28, 37, 7 et saep.—
- B Of immaterial subjects: itiones, Ter. Phorm. 1012; cf. excursiones, Nep. Milt. 2, 1: ictus, Lucr. 4, 935; Hor. C. 1, 25, 2; Suet. Calig. 30: impetus, Lucr. 1, 294; Sall. J. 50, 1 al.: anhelitus, Quint. 11, 3, 55; Verg. A. 5, 199: commutationes aestuum, Caes. B. G. 5, 1: rumores, id. ib. 2, 1: amplexus, Ov. M. 9, 538 al.: compellationes, Cic. Fam. 12, 25, 2: sonus, oft repeated, Plin. 10, 29, 43, § 81: argumentatio, Quint. 2, 5, 8: supplosio pedis, id. 11, 3, 128: crebriores figurae, id. 9, 2, 94: quae apud Sallustium rare fuerunt, apud hunc crebra sunt et paene continua, Sen. Ep. 114, 18: crebra lumina (dicendi) et continua, Quint. 12, 10, 46.—
- II Meton., of an object that is furnished with abundance, or produces something in multitudes, crowded with, abundant, abounding in: creber harundinibus lucus, Ov. M. 11, 190: Africus procellis, Verg. A. 1, 85: Tiberis creber ac subitus incrementis, Plin. 3, 5, 9, § 55.—Esp., of speech or writing: sane in eo creber fuisti, Te noluisse, etc., you frequently said, Cic. Planc. 34, 83: si mihi tantum esset otii, quantum est tibi ... in scribendo multo essem crebrior quam tu, id. Att. 1, 19, 1: (Thucydides) ita creber est rerum frequentia, ut, etc., id. de Or. 2, 13, 56; id. Brut. 7, 29: quis sententiis aut acutior aut crebrior? id. ap. Suet. Caes. 55; Quint. 10, 1, 102 (cf.: densus sententiis, id. ib. § 68).—In Gr. constr., of the person: densis ictibus heros Creber utrāque manu pulsat versatque Dareta, Verg. A. 5, 460: modus (dicendi) translationibus crebrior, Quint. 12, 10, 60.—Hence, advv.,
- 1 Most freq. in the form crēbrō, close one after another (in time or number), repeatedly, often, oftentimes, frequently, many times: si crebro cades, Plaut. Pers. 4, 4, 105 (663): ruri esse, Ter. Hec. 215: mittere litteras, Cic. Att. 6, 5, 1: tussire et exspuere, Quint. 11, 5, 56: personare purgatam aurem, Hor. Ep. 1, 1, 7 et saep.: qui crebro Catulum, saepe me, saepissime rem publicam nominabat, Cic. Cael. 24, 59.—Comp. crebrius: perlucet villa crebrius quam cribrum, i. e. with more holes, openings, Plaut. Rud. 1, 2, 14 (102): mittas litteras, Cic. Fam. 5, 6, 3 fin.: crebrius aut perfidiosius rebellantes, Suet. Aug. 21.— Sup. creberrime (creberru-): commemorantur a Stoicis, Cic. Div. 1, 27, 56.—
- 2 crē-bră (acc. plur.; cf. Rudd. II. p. 159), repeatedly: revisit ad stabulum (mater), Lucr. 2, 359: et pede terram Crebra ferit (equus), Verg. G. 3, 500.—
- 3 crēbrē, closely, compactly (of place; only in Vitr.): fundamenta aedificiorum palationibus crebre fixa, Vitr. 2, 9, 10.—Sup.: crates ex virgis creberrime textae, Vitr. 10, 14, 3.—*
- 4 crē-brĭter, repeatedly, frequently (in time), Vitr. 10, 13, 7; cf. Hand, Turs. II. p. 133 sq.
b) prägn., v. dem, an, in od. bei dem etw. in dichter Menge sich findet, dicht voll, gedrängt voll, gew. m. Ang. wodurch? durch Abl., creber arundinibus lucus, dicht bewachsen mit R., Ov. met. 11, 190: Tiberis creber ac subitus incrementis, stark u. plötzlich angeschwollen, Plin. 3, 55. – v. der Rede, oratio similis nivibus hibernis, id est crebra (reich an Gedankenfülle) et assidua et larga, Plin. ep. 1, 21, 22. – v. Schriftsteller, reich-, fruchtbar an usw., qui (Thucydides) ita creber est rerum frequentiā, ut etc., Cic.: creber sententiis, Quint.: quis sententiis aut acutior aut crebrior? Cic. fr.
II) in der Zeit, in kürzen Zwischenräumen-, kurz nacheinander-, alle Augenblicke sich wiederholend, immer od. häufig wiederholt, immer wiederkehrend, fortgesetzt, häufig (Ggstz. rarus), a) übh.: α) attributiv: crebri amplexus, Ov.: cr. anhelitus, Quint.: labat ariete crebro ianua, durch immer wiederholte Stöße, Verg.: vgl. iam crebris arietibus saxorum compage laxatā, Curt. – crebra inter se colloquia habere, Caes.: crebras vel potius cotidianas compellationes meas non tulit, Cic.: cr. dolor, Cels.: cr. excursiones, Caes.: crebris confecti vulneribus, Caes.: crebros exploratores in Suebos mittere, Caes.: crebros edere od. (poet.) dare gemitus, Curt. u. Ov.: crebri ictus (Schläge, Hiebe, Stöße), Verg. u. Suet.: ictus (Pulsschlag) creber aut languidus, Plin.: crebris micat ignibus aether, von Schlag auf Schlag erfolgenden (versch. v. crebri ignes no. I, a, α), Verg.: cr. iteratio, Quint.: cr. iactatio cervicum, Curt.: crebrae, crebriores, creberrimae litterae, Cic.: cr. mortes, Tac.: cr. nuntii, Nep.: crebriores litterae nuntiique, Caes.: crebra proelia fiebant, Caes.: vulgi cr. rumor, Tac.: cr. rumores, Caes.: per hos dies creberrimus fuit sermo m. Akk. u. Inf., Cic.: crebris totius contionis sibilis vexari, Val. Max.: pedis supplosio cr., Quint.: crebrae voces militum audiebantur, Caes.: crebriore vomitu uti, Cels. – β) prädikativ: quae apud Sallustium rara fuerunt, apud hunc crebra sunt et paene continua, Sen. ep. 114, 18. – γ) neutr. pl. crebra adverb., wiederholt, Lucr. 2, 359. Verg. georg. 3, 500.
b) prägn., v. dem, der wiederholt sich durch (mit) od. in etw. tätig zeigt, creber pulsat, klopft wiederholt, Verg.: errat aures et tempora circum crebra manus, Verg.: Africus creber procellis, der wiederholt, häufig Stürme erzeugt, Verg. – m. 2. Supin., creber egressu, Pacat. pan. 21, 2 (Ggstz. rarus egressu, Tac. ann. 15, 53). – m. Ang. worin? durch in m. Abl., si mihi tantum esset otii, quantum est tibi... in scribendo multo essem crebrior quam tu, Cic.: sed haec nescio quomodo frequenter in me congessisti saneque in eo creber fuisti (hast dich wiederholt, immer wieder darüber ausgelassen), te idcirco in ludos causam conicere noluisse, ne ego etc., Cic.
sicca pruinosam crebris effundo fenestris / candentemque nivem
~ris hinc inde terris ‥ accingitur
thyke , ~er, densus, spissus ‥: ‘est lucus densus, spissum dic esse liquorem; / est paries creber’
~er meatus est istinc illincque istuc illucque
solent ~ra sanitatum miracula operari
fama est ~errima
dum ~r[a ] animadversione pertracto
~ris, i. spissis,gelomlicum
~ri ictus infliguntur
ex ~ro continuoque belli clamore
solebat hoc [flumen ] ~er ob magnum castigandi corporis affectum ingredi
canes crebro stipant latratibus aprum
crebro lacrimae stillant de frontibus udae
~ro, i. †celebro, frequenter, ‥oft,
hinc est quod in sancti amoris Cantico sponsa sponsum suum tam ~ro, tam sedulo, tam officiose ‥ querit
anguem istum ‥ raro, sed et ~ro nimis, ad partes illas accedere solere
coturnices ‥ vulgari sermone ~ros vocamus a veloci cursu; citissime enim currunt super terram
- 1. talrijk, dicht opeen, dicht op elkaar [aedificia; castella; stationes];
- 2. welig, dicht opeengroeiend [arbores];
- 3. herhaald, voortdurend [impetūs; ignes bliksemflitsen; nuntii; colloquia; auster aanhoudend];
- 4. herhaaldelijk gebruikmakend van of bezig met (m. abl.; in m. abl.) [in scribendo];
- 5. dichtbegroeid, dicht bezet met [lucus harundinibus];
- 6. vol van, rijk aan (m. abl.) (ook metaf.) [procellis; scriptor sententiis]; / adv. meestal crēbrō (zelden crēbrē, postklass. crēbriter, poët. en postklass. acc. plur. neutr. crēbra; comp. crebrius, superl. creberrime) vaak, herhaaldelijk, veelvuldig.
- 1 CER-, thick, close, pressed together, frequent, numerous, repeated: arbores, Cs.: (venae) corpore intextae: creberrima aedificia, Cs.: ignes quam creberrimi, S.: vigilias ponere, S.: tanto crebriores litterae, Cs.: crebri cecidere caelo lapides, L.: funale, i. e. many torch bearers: sonitus, V.: densis ictibus heros pulsat, V.: iactūs, H.: inpetus, S.: amplexūs, O.: anhelitus, quick, V.—Crowded, abundant, abounding: harundinibus lucus, O.: procellis Africus, V.: in eo creber fuisti, you often said: in scribendo essem crebrior quam tu.
-
…alias inlatum defenderent, consensu eorum omnium pace facta hunc sibi domicilio locum delegerant. Ac primo adventu exercitus nostri crebras ex oppido excursiones faciebant parvulisque proeliis cum nostris contendebant ; postea vallo pedum XII in circuitu XV milium crebrisque castellis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quo facilius finitimorum equitatum, si praedandi causa ad eos venissent, impedirent, teneris arboribus incisis atque inflexis crebrisque in latitudinem ramis enatis et rubis sentibusque interiectis effecerant ut instar muri hae saepes munimentum praeberent, quo non modo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nostri crebras ex oppido excursiones faciebant parvulisque proeliis cum nostris contendebant ; postea vallo pedum XII in circuitu XV milium crebrisque castellis circummuniti oppido sese continebant. Ubi vineis actis aggere extructo turrim procul constitui viderunt, primum inridere ex muro…
Julius Caesar, Gallic War
-
…agendos profectus est. Cum esset Caesar in citeriore Gallia in hibernis, ita uti supra demonstravimus, crebri ad eum rumores adferebantur litterisque item Labieni certior fiebat omnes Belgas, quam tertiam esse Galliae partem dixeramus, contra…
Julius Caesar, Gallic War
-
…data porta, ruunt et terras turbine perflant. Incubuere mari, totumque a sedibus imis una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus. Insequitur clamorque virum stridorque rudentum. Eripiunt subito nubes caelumque…
Vergil, Aeneid
-
…venti quoque flamina ferri, quae veluti validum cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, interdum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…rudentum. Eripiunt subito nubes caelumque diemque Teucrorum ex oculis ; ponto nox incubat atra. Intonuere poli, et crebris micat ignibus aether, praesentemque viris intentant omnia mortem. Extemplo Aeneae solvuntur frigore membra ingemit, et duplicis tendens…
Vergil, Aeneid
-
…qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. ne seges quidem igitur spicis uberibus et crebris, si avenam uspiam videris, nec mercatura quaestuosa, si in maximis lucris paulum aliquid damni contraxerit. an…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…voluntas, urbanae res perditae. quid est ubi acquiescam, nisi quam diu tuas litteras lego quae essent profecto crebriores, si quid haberes quo putares meam molestiam minui posse. sed tamen te rogo ut ne intermittas scribere ad…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…in suo est occupatus ; in quo ego ei non desum. tu si uno in loco es futurus, crebras a nobis litteras exspecta ; sed pluris etiam ipse mittito. velim ad me scribas cuius modi sit Ἀμαλθεῖον tuum…
Cicero, Epistulae ad Atticum