criniculus
crīniculus, ī, m. (Demin. v. crinis), I) das Härchen, Ambros. Luc. 6, 7. § 19. – II) der Strick, peccatorum (als Übersetzung von proverb. 5, 22), Augustin. in psalm. 57, 4 u.a. Ambros. ep. 31, 10.
rasis cincinnorum ~is
inculta ~orum caesarie
quasi aliquis eum capillorum suorum ~is suffocaret
anilis / criniculo, mente puerescens mundus
qui propriis scelerum suorum ~is compediuntur
‘~is peccatorum suorum’w. ref. to Prov. v 22 [] Vulg. : ‘funibus’
crīnĭcŭlus, ī, m. (crinis), ¶ 1 petit cheveu : Ambr. Luc. 6, 7, 19 ¶ 2 (fig.) lien, entrave : Aug. Psalm. 57, 4.