criniger
crīnĭger, gĕri, m. adj. [crinis-gero],
- having long hair, Luc. 1, 458 dub. (al. cirrigeros, with long curls).
crīniger, gera, gerum (crinis u. gero), langhaarig, langgelockt, Lucan. 1, 463. Sil. 14, 585 (Nomin.). Sidon. carm. 12, 3. Iuvenc. sel. fr. in levit. etc. 825 u. 1001.
curiose hi cum Normannis cernebant ~geros alumnos plagae aquilonalis [] : ~geros Anglice Britannie alumnos Ord. Vit. IV 2
ut Samuel ~gerum agnum mactante in holocausto ‥ fragor aurarum turbam reppulit adversantium [cf. ]I Reg. vii 9
crīnĭgĕr, ĕra, ĕrum (crinis, gero), chevelu : Luc. 1, 463 ; Sil. 14, 585.