crispo
crispo, to swing, brandish
crīspō, no perf., ātus, 1, a.: to crisp, curl; to vibrate, brandish, 1.313.
crispo, no perf., ātum, 1, v. a. and n. [crispus].
- I Act., to curl, crisp, crimp (poet. or in post-Aug. prose).
- A Prop.: capillum, Plin. 29, 4, 26, § 82: feminae cincinnos, Maec. ap. Sen. Ep. 114, 5.—
- B Transf.
- 1 To make variegated, rough, uneven; to cover or plant with something, to strew over: tellurem apio viridi, to border, Col. 10, 166: mixtum aurum cono, Stat. Th. 8, 568: alma novo crispans pelagus Tithonia Phoebo, Val. Fl. 1, 311; cf. Zumpt ad Rutil. 2, 13: quādam rugatione crispari corpora, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 17.—
- 2 To put into a tremulous motion, to swing, brandish, wave (cf.: vibro, quasso): bina manu lato crispans hastilia ferro, Verg. A. 1, 313; 12, 165 (cf.: δύο δοῦρε τινάσσων, Il. 12, 298): non illis solitum crispare hastilia campo, Sil. 8, 374: tergeminos jactus, Ap. Met. 11, 4, 10; buxum, Claud. Rapt. Pros. 2, 110: clunes, Arn. 7, p. 239; cf. crispitudo.—Trop.: cachinnum, Sedul. 1, 316.—
- II Neutr., only in part. pres. crispans.
- A Curled, uneven, wrinkled: buxus, Plin. 16, 16, 28, § 70: nasus, Pers. 3, 87.—
- B Trembling: cum vibrat crispante aedificiorum crepitu (of an earthquake), Plin. 2, 82, 84, § 198.
crīspo, āvī, ātum, āre (crispus), kräuseln, kraus machen, kraus-, wellenförmig erscheinen lassen, I) in der Lage: a) das Haar: capillum, Plin. 29, 82: feminae cincinnos, Maecen. in Sen. ep. 114, 5: calamistro comas, Hieron. ep. 52, 5: crispatus capillus, Apul. apol. 63. – b) andere Ggstde.: pelagus, Val. Flacc.: tellurem apio viridi, Col. poët.: quādam rugatione crispari corpora, Cael. Aur. chron. 2, 1, 17. – II) in der Bewegung, in zitternde Bewegung setzen, a) im allg.: clunes, Arnob. 7, 33. – b) insbes.: α) schwingend bewegen, schwingen, bina hastilia manu, Verg. Aen. 1, 313 u. 12, 165: tela, Amm. 14, 2, 7: missilia, Amm. 20, 4, 21: tergeminos iactus, vom Arm, Apul. met. 11, 4. – β) ruckweise ausstoßen, cachinnum, Sedul. carm. 1, 316. – ➳ PAdi. crispāns, antis, s. bes.
crispō, (14) āvī, ātum, āre (crispus), tr., ¶ 1 friser, boucler Plin. 29, 82 || [fig.] faire onduler, froncer, rider : apio crispatur tellus Col. Rust. 10, 166, la terre se couvre des frisures de lʼache ; crispare aurum Stat. Th. 8, 568, ciseler en or ; pelagus Val. Flacc. 1, 311, rider la mer ¶ 2 agiter, brandir : hastilia Virg. En. 1, 313, brandir des javelots || remuer vivement : Arn. 7, 33 || v. crispans.
- 1. krullen [capillum];
- 2. doen trillen, zwaaien [hastilia].
crīspō —, ātus, āre
- crispus, to swing, brandish: Bina manu hastilia, V.