cruciamentum

crŭcĭāmentum, i, n. [crucio],

• torture, torment, pain (very rare): vidi ego multa saepe picta quae Acherunti fierent Cruciamenta, Plaut. Capt. 5, 4, 2 (999); id. As. 2, 2, 52 (308): carnificum (with tormenta morborum), Cic. Phil. 11, 4, 8: ut orbitatis cruciamenta sentiret, Arn. 7, p. 43.

cruciāmentum, ī, n. (crucio), die Marter, Qual, vidi ego multa saepe picta quae Acherunti fierent cruciamenta, Plaut. capt. 998 sq.: nec vero graviora sunt carnificum cruciamenta quam interdum tormenta morborum, Cic. Phil. 11, 8: übtr., ut orbitatis cruciamenta sentiret, Arnob. 7, 43.

cruciamentum [CL] 1 torment. a punyschynge or punyschement, affliccio, ‥ cruciamen, ~um ‥ CathA. 2 crusade. 1192 in dominio ipsius R. propter ~um, xlv s. Pipe 261.

crŭcĭāmentum, (14) ī, n. (crucio), tourment, souffrance : Pl. Capt. 998 ; Cic. Phil. 11, 8.

cruciamentum , i. n.
加苦。難受。

Suggest a Translation
See an image

cruciāmentum ī, n

• crucio, torture, torment: carnificum.