cruciatio
crŭcĭātĭo, ōnis, f. [crucio],
- a torturing, Vulg. Sap. 6, 9.
cruciātio, ōnis, f. (crucio), die Kreuzigung, Eccl.; übtr., Qual, Plage, Heimsuchung, Eccl.
fortioribus fortior instat ~o
crŭcĭātĭō, ōnis, f. , tourments, souffrances : Vulg. Sap. 6, 9.
Neque audivimus quemquam, qui in corpore tale aut tam prolixum sustinuisset martyrium, aut qui tantam Cruciationem sustinuisset in vita præsenti.