cruciator
crŭcĭātor, ōris, m. [crucio],
- a tormenter, torturer, Arn. 1, p. 23; Firm. Math. 3, 13, 6.
cruciātor, ōris, m. (crucio), der Quäler, Peiniger, Arnob. 1, 40 extr. Firm. math. 3, 11, 8. p. 177, 28 Kr. u. Sk.
crŭcĭātŏr, ōris, m. (crucio), bourreau : Arn. 1, 40 ; Firm. Math. 3, 13, 6.