cruentatio
crŭentātĭo, ōnis, f. [cruento],
- a staining with blood: altaris, Tert. adv. Marc. 4, 39.
cruentātio, ōnis, f. (cruento), das Blutigmachen, altaris, Tert. adv. Marc. 4, 39.
[H. de Burgo ] confessus plene, acceptis disciplinis usque ad ~onem et livorem, sese salutari viatico premunivit
crŭentātĭō, ōnis, f. (cruento), aspersion faite avec du sang : Tert. Marc. 4, 39.