cuminatus

cŭmīnātus (cym-), a, um, adj. [cuminum],

• seasoned or mixed with cumin, Pall. Nov. 22, 5.—
• II Subst.: cŭmīnātum, i, n., cumin-spice, Apic. 1, 29.

cumīnātus (cymīnātus), a, um (cuminum), mit Kümmel versehen, -gemischt, sal, Pallad. 12, 22, 5. – subst., cumīnātum (cimīnātum), ī, n., Kümmelbrühe (bestehend aus Kümmel u. andern Gewürzen, Essig u. Honig), Apic. 1, 30.

cŭmīnātus, a, um (cuminum), mêlé de cumin : Pall. 12, 22, 5 || cŭmīnātum, ī, n. , ragoût au cumin : Apic. 1, 30.