Logeion | cumma

cumma (gumma), n. (spät. Nbf. von cummi, gummi), Gummi, Pallad. 11, 12, 6 zw. ( al. gummi).

cumma v. 1 clima(1b)

cumma, n. , Pall. 11, 12, 6, v. cummi.

. Vide Conduma post Condamina. , Prædium rusticum cum agri portione, idem quod Condamina. Charta ann. 1147. in Append. ad tom. 6. Annal. Bened. pag. 705. col. 2 : Cumma ad quinquaginta modia seminanda, et ad avenam similiter. Perperam Cumina in Ch. ann. 991. inter Probat. tom. 1. Hist. Lothar. col. 394 : Dedi ei sibique servientibus in perpetuum Cuminam, quæ est in Chamberes ultra Mozellam. Leg. Cummam. Vide infra Cunden.

cumma

Saved

Recent