cumque
cumque, whenever, always
- I Usu. with pronn. and pronom. advv.: quicumque, qualiscumque, etc., ubicumque, quotienscumque, etc.—
- II Very rarely standing alone: quae demant cumque dolorem, which remove pain in general, any pain, Lucr. 2, 21: cum solis lumina cumque Inserti fundunt radii per opaca domorum, in whatever manner, id. 2, 114: mihi cumque salve Rite vocanti, Hor. C. 1, 32, 15 (quotiescumque te vocavero, Schol.): aurum cumque a possessore confertur, Cod. Th. 12, 6, 32; cf. Lachm. ad Lucr. vol. 2, p. 288 (who denies the use of cumque except with relatives).☞ In Cic. Leg. 3, 3, 9, the reading is most prob. equitatumque qui regat habeto; so B. and K.; v. Orell. N. cr.
- 2 cum + que, whenever, always: mihi cumque vocanti (i. e. quotienscumque vocavero), H.
-
…vites autumno fundi suadente videmus, si non, certa suo quia tempore semina rerum cum confluxerunt, patefit quod cumque creatur, dum tempestates adsunt et vivida tellus tuto res teneras effert in luminis oras quod si de nihilo fierent…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…cumque dies naturaque rebus paulatim tribuit moderatim crescere cogens, nulla potest oculorum acies contenta tueri, nec porro quae cumque aevo macieque senescunt, nec, mare quae impendent, vesco sale saxa peresa quid quoque amittant in tempore cernere…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…detrita, videmus. sed quae corpora decedant in tempore quoque, invida praeclusit speciem natura videndi. Postremo quae cumque dies naturaque rebus paulatim tribuit moderatim crescere cogens, nulla potest oculorum acies contenta tueri, nec porro quae cumque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, quae res diverberet ictu aut intus penetret per inania dissoluatque, nullius exitium patitur natura videri. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas, si penitus peremit consumens materiem omnem, unde animale genus generatim in lumina vitae redducit Venus…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…habere quicquam aut naturale aut necessarium, ut ipsam aegritudinem leniri videmus, cum obicimus maerentibus imbecillitatem animi ecfeminati, cumque eorum gravitatem constantiamque laudamus, qui non turbulente humana patiantur. quod quidem solet eis etiam accidere, qui illa…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…consilium, si praesertim tu non improbas, vehementer adprobo. ille cum a me singularibus meis studiis ornatus esset cumque ego illi nihil deberem, ille mihi omnia, tamen in re publica me a se dissentientem non tulit nihil…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…Antonium exercitumque hostium fecerit eiusque copias occidione occiderit, suo exercitu ita incolumi ut ne unum quidem militem desiderarit, cumque C. Caesar ; pro praetore ;, imperator, consilio diligentiaque sua castra feliciter defenderit copiasque hostium…
Cicero, Philippicae
-
…litterarum scientiam et loquendi elegantiam, quae ex scriptis eius, quorum similia nulla sunt, facillime perspici potest. cumque discendi causa duobus peritissimis operam dedisset, L. Lucilio Balbo C. Aquilio Gallo, Galli hominis acuti et…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…profecta congruunt ipsa sibi et a proposito non aberrant. in prima igitur constitutione Zeno tuus a natura recessit, cumque summum bonum posuisset in ingenii praestantia, quam virtutem vocamus, nec quicquam aliud bonum esse dixisset, nisi quod…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…in eadem causa essent, numquam amicos futuros. quorum iniqui sermones cum ad me per homines honestissimos perferrentur, cumque Pompeius ita contendisset ut nihil umquam magis, ut cum Crasso redirem in gratiam, Caesarque per litteras maxima se…
Cicero, Epistulae ad Familiares